Welkom, 

 Allereerst wil ik Evert bedanken voor deze geweldige ruimte. Het is misschien onconventioneel om kunst hier tentoon te stellen, maar we hadden er beiden veel zin in.

Dus wie zou ons tegenhouden? 

“Symbolen van eenheid & en tekens van hoop”.  Het zegt veel over wat mij bezighoudt. 

Het is natuurlijk maar een titel die je aan een tentoonstelling geeft om de bezoeker, de kijker te betrekken in je verhaal. De werken staan uiteraard op zichzelf. Ze zijn stuk voor stuk ontstaan uit honger, noodzaak, begeestering. De begrippen “Eenheid” en “Hoop” drukken uit wat er altijd in mij leeft. Ik draag een zekere belerende en moraliserende inslag met me mee, wellicht door mijn opvoeding. Ooit maakte het me extreem, fanatisch, dwaas.  Na al die jaren heb ik het leren beteugelen en nu maakt het mij uniek en wil ik het niet meer kwijt.

 Er zijn geesten nodig die groots, gewichtig en belangrijk denken...ik pik daar een bescheiden graantje van mee. Deze vertelkunst heb ik jarenlang verfijnd. Soms lukt het me om je te bereiken, soms niet. Laat het niet aan je hart komen als het je niets doet. Kunst is even goed stoppen en kijken als doorwandelen. Je kijkt, voelt, en trilt ermee of niet. Het hoeft niet altijd een uitleg te hebben. 

Wat betreft mijn materiaalkeuze, sluit ik me aan bij Jean Dubuffet: “Kunst moet geboren worden uit de materialen.” Zonder al die leuke, gekke, heerlijke materialen gebeurt er bij mij niets. Ik ben geen tekenaar, geen schilder, geen beeldhouwer. Ik ben iemand die schoonheid ziet in bijna alles. 

 Bedankt voor jullie aandacht. 

 Nog eens speciale bedankt voor Peggy, Ziggy & Finn en aan iedereen die me door al die jaren is blijven volgen en steunen.